خونه


وبلاگ شخصی , خاطرات , نظرات

هفته ی معلم - هفته ی وداع:

حسبی الله

سال تحصیلی چقدر زود میگذره... برای من مثل یک شبانه روز بود و فقط چند دقیقه تا سحر مونده.

نمیدانی چقدر دلتنگ بچه ها می شوم، و هنوز نرفته دلم نگرانم و دل تنگ!

این ماه ها که بهترین ساعات عمرم را می گذراندم نه خود دانستم که چه موهبتی دارم و نه شاگردانم...

و حالا که سال تمام میشود ما دلتنگ هم می شویم و چقدر دیر.....

گذشت روز هایی که من و شاگردهایم در کلاس مقدسی دور هم جمع می شدیم.. می خندیدیم... حرف می زدیم ... گوش می دادیم و گاهی هم، همدیگر را می رنجاندیم.

سال های بعد می آید و من و شاگردانم باز (انشالله) دور هم جمع می شویم اما بعید می دانم که باز هم قدر همدیگر را بدانیم.

رسم آدمیزاد این است!

ناگهان چقدر زود دیر میشود.

   + یاس حسینیه - ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٤