خونه


وبلاگ شخصی , خاطرات , نظرات

معلمی عشق است:

حسبی الله

این روزها پرم از شوق مدرسه و بچه ها.

آنقدر در بچه ها گم که کسی پیدایم نمی کند!

آنقدر در بچه ها پیدا که نبودنم سوالی می شود از ابتدای مدرسه تا انتهای ذهن بچه ها.....

 

امسال مدرسه با همه ی سالهای مدرسه ام فرق داشت:

امسال مدرسه سخت تر بود و من بیشتر زیر ذره بین،

                        راضی بودم و ساخته شدم.

                        ضربه های پتک هر چه محکمتر باشد آهن صیقلی تر می شود.

امسال مدرسه بیشتر از پارسال بود

                        روزهای غیرکاری ام هم مدرسه رفتم.

                        راضی بودم و خوشحال.

                        می پرسیدند کلاس نداری! مدرسه چه کار می کنی؟

                        و من بین بچه ها زندگی را ورق می زدم.

امسال مدرسه، مدرسه تر از پارسال بود

                        درس هایی را به بچه ها یاد دادم که از کامپیوتر هم جدید تر بود.

                        درس هایی که کتاب و جزوه اش را خدا نوشته است!!

امسال مدرسه دوست تر از پارسال بود.

دوستی را پیدا کردم که نزدیک است.

                           نزدیک دلم.....

دوستانی بسیار پیدا کردم

محبت هایی زیادی را درک کردم

عشق هایی را لمس کردم که فقط خوشبخت ترین آدم دنیا

                                            آنها را درک می کند.

امسال مدرسه، شاگرد تر از پارسال بود

مدرسه به من آداب زندگی آموخت.

بچه ها امسال چیزهایی یادم دادند که امتحانش را خدا می گیرد.

 

   + یاس حسینیه - ۱:٥٧ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٩ فروردین ۱۳۸٥