خونه


وبلاگ شخصی , خاطرات , نظرات

رمضان آمد...

حسبی الله

ماه رمضان هم رسید. با اون همه صفای دم اذونش. وقتی صدای اذان و مناجات پخش میشه بوی صمیمی رمضان به مشام میرسه. گویی که درهای بهشت باز شده و انسان را به خود میخواند.

التماس دعا.
--- --- --- --- --- ---


........ ** ساقی ** .........
زان می عشق کزو پخته شود هر خامی
گر چه ماه رمضـــــــان است بیاور جامی
روزه هر چند مهمــان عزیــز است ای دل
صحبتــش موهبتــی دان و شدن اِنعامی


معنای بیت اول: 1- از آن می ناب که هر کسی را از پا میاندازد. برایم یک جام بیاور هرچند که ماه رمضان است.
حافظ حالتهای ربانی را و حالت عرفان را به می تشبیه کرده و می عشق کنایه از معشوق واقعی است. معشوقی که مستی حاصل میکند.
2- به آن عشق اعلی ای که انسان را به کمال میرساند در ماه رمضان باید بیشتر پرداخته شود.

صحبت: مصاحبت، همراهی. موهبت: نعمت. اِنعام: لطف، احسان، بخشش.
معنای بیت دوم: حال که روزه عزیزترین مهمان دل است همراهیش را نعمت و لطف خدا بدان.

--- --- --- --- --- --- ---
باز هم صدای اذان و بوی بهشت میآید.
بهشت مرا میخواند.
من از آواز بلال سر خوشم.
قداستی در وجودم نهفته
که صدای آن را میشنوم
زمزمه ای آشناست
زمزمه آبی سرشار از عشق
زمزمه ای بی نظیر
باز صدای اذان می آید
خدا مرا میخواند.
باید بروم.
سجاده ام را بر روی ابرها گسترانده ام
مهرم از جنس نیاز است
چادرم را از خشوع دوخته اند.
باید برم
خدا مرا میخواند.
صـــــــــــــــبا

   + یاس حسینیه - ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱٥ آبان ۱۳۸۱