خونه

نیمه شعبان ٧-۶ سال پیش بود که برای اولین بار جمعی از دوستان وبلاگی رو دیدیم. همان موقع ها که یوسف کمرش شکسته بود و بعد از ١ ماه استراحت مطلق تازه برای اولین بارها راه می رفت...

چه جمع خوبی شکل گرفت و چه دوستی های خوبتری.... حالا سالها می گذرد و همه ی آن بچه های وبلاگی که آخر هفته ها می آمدند "خونه یاس و یوسف" برای خودشان خانه و زندگی ساخته اند و سرشان رفته توی کار و زندگی شان.

دوستی هایی  که شکل گرفت هنوز که هنوز هست ادامه دارد و گاه گاهی همکاری و گاه گاهی مهمانی دادن های کوچک و ساده مانده است.

اغراق نمی کنم که بهترین درس های زندگی ام را از آدم های مجازی که بعدتر برایم واقعی شدند یاد گرفتم. و بهترین دوستانم کسانی هستند که با نوشته ها و درونیاتم با من دوست شدند. حالا دوباره نیمه شعبان شده.....

نیمه شعبان مبارک!! با همه ی آدم های خوب و همه ی آدم های ناب که گاه گاهی مجازی اند و گاه گاهی واقعی... این نیمه شعبان واقعی مبارک.