خونه

چه بارانیست امشب، آسمون می باره و اشک های بی حساب و کتاب هم.

به نیل می گم: آدم یا باید به ظاهر برسه یا به باطن.

نیل می گه: از گناه آدمها در گذر. خدا هم چشم بر گناه ها می بنده.

به نیل میگم:خسته ام، شاید برم سفر.

نیل می گه: دلتو سبک کن، آسمونی شو. مثل بارون غم ها رو بشور و ببر.

به نیل می گم: اینجا هم بارون میاد، از اون بارون ها و این بارون ها. می خوام برم یه جای دور. دور خواهم شد از این خاک غریب.

نیل می گه: بزن باورن....

تصنیف ببار ای بارون با صدای استاد شجریان

توضیح:‌نیل اوست و یا من.... می شویم نیلیا.