خونه

نه . زود نیست . بلکه دیر است .با هم تعارف که نداریم . دارند فراموش میشوند برادرهایم و زیبایی هایشان و  پاکی شان .

نه . زود نیست . باید کاری کرد . 

کاری به حرمت آنهمه لبخند در صبحگاه ها که شعار الیوم یوم الافتخار در فضای گردان می پیچید .

 آنهمه اشک در نماز های شبانه .

آنهمه بی باکی در نفوذ به خط دشمن .

آنهمه عشق به آقایمان حسین (ع ) .

 آنهمه خلاصه گویی در وصیتنامه ها که فقط امام را تنها نگذارید.

 آنهمه رهایی از مادر و پدر و زن وفرزند .

آنهمه اخلاص و ایمان و تعبد .

 و آنهمه...

آنهمه کم کم  دارند فراموش می شوند .  پس باید از آنهمه مرد نوشت . آنهمه پهلوان .آنهمه عاشق .

... اما داستان ۵ اسفند ۱۳۶۴ در ساحل بهمنشیرو آن اتوبوس و آن بمباران و آن برادرها چیز دیگری است .   

نامهایشان چه بود ؟ یادم آمد : 

1.    حمید گیمدیلی

2.    احمد اردی زاده
3.    منصور حسینی فر
4.    عبدالعلی پوریا قلی

5.    محمود فرزانه جیبری
6.    سلطانعلی طاهر دناک

7.    عبدالحسین بویزه
8.    احمد جهانبخش نبوتی

9.    عبدالامیر ناجی دزفولی
10.    مصطفی کمال

11.    حسن معتمدی نیا
12.    محمد اکبریان

13.    محمود دوستانی دزفولی
14.    بهزاد لامی

15.    عبدالحسین صحتی
16.    علی شولکی

17.    محمدرضا شاحیدر

18.    سید مرتضی اشتاء
19.    عبدالمحمد عباسعلی طاهر

20.    محمدرضا پرموز
21.    علیرضا ناخدا

22.    اردشیر بهرامی
23.    غلامرضا رضایی

24.    شاهگل محبی(راننده اتوبوس)
25.    غلامرضا فرهی

26.    عبدالمحمد پاطلا   ( شوش)
27.    ناصر بوش

28.    ریاض صفار     ( شوش)
29.    جمعه بیاد

30.    محمد علی صالحی  ( اهواز)
31.    عبدالحسین خیاط غیاثی

32.    علیرضا باقریان ( اهواز)
33.    عبدالحسین دینوی زاده

34.    منصور بصیری فر(اندیمشک)
35.    عبدالرضا بصیری فر(اندیمشک)

----------------

آنها به آسمان پرواز کردند . از هرکدام از این نامهای زیبا  می توان نوشت. 
دوست دارم در سالروز شهادتشان یادشان کنیم از امروز  تا جمعه ۵ اسفند . در وبلاگ هایمان یا سایتهایمان .

به خاطره ای ( کوتاه یا بلند ).

 به جمله ای .

به التماسی .

 به درد دلی .

به تصویری .

یا ...

پس بسم الله ...

----------------

برگرفته از وبلاگ تا ماه راهی نمانده است. سید حبیب حبیب پور