خونه

رفت.... اون عزيزمون رفت.

خدايا به سلامت دارش

هميشه وداع سخته و حزن آور، ‌هميشه.....
از بدرقه اش که برگشتيم ابتدا سکوت بود. سکوت محض! و بعد ساعتها درموردش حرف زديم... و خاطراتش رو گفتيم انگار صد سال باهاش بوديم.......... اندازه همه اشکامون خاطره داشت.
کاش ميدونستيم کي برميگرده! و وقتي برميگرده ما هستيم يا نه....

يادش مثل ستاره هاي روشن ِ شب .... ميمونه تو ذهنمون ....