خونه


وبلاگ شخصی , خاطرات , نظرات

روز شماری برای نیمه شعبان.

حسبی الله

سلام.
اولا نیمه شعبان ولادت یوسفم است. البته این یوسف نه. و من یک سال برای آمدن این عید روزشماری کرده ام.
من سه شنبه مقارن با ولادت امام زمان (عج) اسم وبلاگم را به «خونه» تغيير ميدهم.
يه اتفاق مهم ديگه هم مي افته !! يوسف اجازه داره بشينه.
ميدونيد يعني چي. يعني آدمي که 21 روز فقط حق داشته بخوابه ميتونه بشينه. ديشب من کمربند يوسف رو بستم(کمربندي که مخصوص کمرش ساختند) خيلي تنگ و بد بود.
دلم براي يوسف سوخت الهي براش بميرم تازه اون بايد سفت سفت ببنده. بيچاره يوسفم!!! تا دو سه ماه بايد اين کمربند مخصوص رو ببنده. نميدونيد چقدر سخته نفس آدم بند مياد.
تقارن جالب نيمه شعبان و بلند شدن يوسف خيلي برام جالبه.
راستي پوريا همه رو به يک مجلس مولودي و جشن دعوت کرده هر کي رفت من و يوسف رو هم دعا کنه. کاش ما هم ميتونستيم بيايم.
من نيمه شعبان به بعد يه کار ديگه هم ميخوام بکنم. ميخوام يه روزهاي خاص به نام «ساقی»(خود حافظ گفت: خوش تر زعیش و صحبت و باغ و بهار چیست ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست) داشته باشم که دو بيت يا بيشتر از يکي از غزلهاي حافظ (به طور تصادفي) را انتخاب کنم و معني لغات سخت آنرا بنويسم يا اينکه کمي آن را معني کنم. تقريبا يک فال حافظ!!! ولي با معني لغوي و معنوي شعر نه با کلماتي مثل فال رمالها!!!! روز «ساقی» را نيمه شعبان اعلام ميکنم.
وزن شعر يه موزوني خاصي به تفکر انسان ميدهد و باعث آرامش روحي ميشود. يکي از معجزات قران داشتن وزن در آيه هاي آن است که باعث آرامش روحي و فکري ميشود. کسي که مدام قران ميخواند از حواس بهتر و قوه درک بالا و آرامش روحي برخوردار ميشود. (الا به ذکر الله تطمئن القلوب : همانا با ذکر خدا قلبها آرام ميشود.) و من بارها و بارها معجزه اين آيه را ديده ام.
اگه بيکار بوديد منتظر پيغام بعدي من باشيد!!!! فقط اگه بيکار بوديد.
--------------
از همه دوستاني که من را راهنمايي کردن ممنون.
علت اين تغيير هويت :
1- طولاني بودن اسم وبلاگم است.
2- اينجا برام مثل خونه ست. آروم و دلنشين.
3- بالاخره بايد يه جايي منتظر يوسفم و يوسفم باشم.
4- تازه کجاش رو ديدين برج مينو توي حياط خونمونه!!!!
براي شما خونه مظهر چيه؟
- براي من مظهر آرامش ، صفا ، دوستي و عشقه.
- محلي که انسان وقتي خستس توش آروم ميشه.
- وقتي ناراحته توش تسکين ميبينه.
- وقتي از همه دنيا بريد جاش ميشه همونجا همونجاس که ميتونه بمونه همونجاس که يه نفر پيدا ميشه و غمو از دلش ميگيره و آرومش ميکنه.
- خونه براي من آخر دنياست. براي من يه بهشته.
خونه ما يه خونه 57 متريه ... نه باشه براي بعد که خونمون رو براتون به تصوير بکشم.
خداحافظ خودتون و خونتون باشه. و حافظ همه اونهايي که اونجا منتظر شما هستن.

   + یاس حسینیه - ۳:٥٠ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٧ مهر ۱۳۸۱