خونه


وبلاگ شخصی , خاطرات , نظرات

خونه ياس و يوسف.

حسبی الله

هوالطیف


خونه ما يه خونه 57 متريه که مال خودمون نيست. يه جايي توي تهرون، تهرون به اين بزرگي.
خونه ما روي سقف يه خونس که خودش هم يه سقف داره که اونم خونه يکي ديگست. سقف اون خونه هم يه خونه ديگست.
خونه ما يه هال و يه اتاق داره. توي هال دو تا قالي پهنه. دو تا قالي گلي. رنگ گلاي قاليمون قرمزه، آبيه، سبزه.
خونه ما سه تا پنجره داره. دوتاش تو يه نورگير سيماني وا ميشه. يکيش رو به آفتاب.
خونه ما 10 تا چراغ داره. 3تاش تو هاله. 7 تاش جاهاي ديگه.
خونه ما چهار تا در داره. يکيش وروديه. يکيش دراتاق خوابه. آشپزخونه هم در نداره.
خونه ما ديوارهاش سفيده. درهاش کرم.
خونه ما خيلي قشنگه. خيلي سادست. همه ديوارهاش صاف صافن.
در و که واکني تو خونه ما صفا هست.مهربوني هست. عشق هست. دوستي هست. گذشت هست. صداقت هست. ايثار هست. محبت هست. صبوري هست. اعتماد هست. همدلي هست. يک رنگي هست. آرامش هست. راحتي هست. زندگي هست. خلاصه و خلاصه خوشبختي است.
خونه ما خيلي بزرگه چون ما رو با يه دل گنده اندازه يه اقيانوس توي خودش جا داده. يه دلي که اصلا توش کينه نمييمونه. محبت توش موج ميزنه و صداقت مثل باد صبح ميوزه.
خونه ما يه بهشته. يه بهشت کوچولو. شايد توش نداري باشه. ولي دروغ نيست. نيرنگ نيست. حقه نيست. خيانت نيست. بددلي نيست. اذيت نيست. آزار نيست. خشم نيست.
خونه ما پر از خوشبختي پر پر.
در و که وا کني خوشبختي مثل پولک ميريزه بيرون. شايد اگه ما به جاي اين همه پولک ها پول داشتيم هيچ وقت خوشبخترين آدماهاي دنيا نبوديم. اونوقت فقط پول داشتيم ديگه هيچي نداشتم حتي يه خونه .

خونه شما چه شکليه؟


   + یاس حسینیه - ٧:۳۸ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢۸ مهر ۱۳۸۱